Co nauka mówi o floatingu?

Badania naukowe potwierdzają skuteczność sesji floatingowych.
Floating to redukcja stresu i bólu, głęboka relaksacja, odnowa biologiczna dla sportowców, odpoczynek dla umysłu i ciała, poprawa jakości snu, wyższa koncentracja i kreatywność, a nawet pomoc w walce z depresją i nałogami.

Redukcja stresu i niepokoju

Stres i niepokój oraz ich objawy (napięcie mięśniowe, podwyższone ciśnienie, przyspieszony puls, podwyższony poziom epinefryny i kortyzolu) można zredukować poprzez floating. Intensywność odczuwanego niepokoju zmniejsza się o 74%, a częstotliwość o 65% (Balden Jacobs, Allen Jacobs, Greg Jacobs, 1983).

Redukcja bólu

Floating skutecznie i długotrwale zmniejsza ból. Podczas sesji organizm wydziela endorfiny, które dają poczucie szczęścia i są silnym środkiem przeciwbólowym – silniejszym nawet od morfiny i aktywnym przez wiele godzin (Adam, 1976; Levine, 1978). Floating uspokaja, obniża ciśnienie krwi i poziom hormonów stresu, co przyczynia się do redukcji bólu (Hutchison, 2003).

Głęboka relaksacja

Floating wprowadza bez wysiłku w stan głębokiej relaksacji. 45-minutowa sesja powoduje istotne obniżenie ciśnienia krwi, spowolnienie rytmu serca, redukcję napięcia mięśni. Obniża się poziom hormonów stresu: adrenaliny, epinefryny, norepinefryny, ACTH (adrenokortykotropiny) i kortyzolu, co przy jednoczesnej produkcji endorfin (hormonów szczęścia) daje poczucie błogostanu. Ten stan utrzymuje się nawet przez kilka dni. Sesje floatingu ułatwiają także osiągnięcie równowagi i samoregulacji endokrynologicznej (Turner, 1983). 

Dla sportowców

Floating to idealny relaks dla sportowców, ponieważ zmniejsza napięcie mięśni, przyśpiesza regenerację i ułatwia stosowanie technik wizualizacyjnych. Efekt redukcji napięcia mięśniowego utrzymuje się przez kilka dni, co zapobiega kontuzjom. Na regenerację zwykle potrzeba kilku dni, dzięki sesjom floatingu trwa to tylko kilka godzin. Polepszenie wyników sportowych jest możliwe dzięki zastosowaniu sygnałów ideomotorycznych, taśm zawierających sugestie, materiałów video, wizualizacji (Hutchison, 2003).

Ulga dla mózgu i mięśni

Mózg nieustannie reaguje na przyciąganie ziemskie, dostosowując do niego pozycję ciała oraz koordynując ruch. Konieczność utrzymywania pionowej sylwetki oraz równowagi wywołuje w ciele napięcia mięśniowe i osłabia wrażliwość na inne bodźce (Hutchison, 2003). Floating to ulga dla pracy mózgu i mięśni, bo na ciało unoszące się swobodnie na powierzchni wody siła grawitacji działa równomiernie na całej powierzchni (Lilly, 1977; Wickramsekera, 1983). 

Łatwiejsza medytacja

Doświadczony mnich wchodzący w stan głębokiej medytacji osiąga stan, w którym jego mózg wytwarza fale theta. Wymaga to jednak doświadczenia i wieloletniej praktyki. Stan theta jest związany z głębokim wyciszeniem ciała, emocji i myśli. To stan zbliżony do snu – towarzyszą mu obrazy, wspomnienia z dzieciństwa, doznania bliskości z samym sobą. Badania potwierdzają, że można go dużo łatwiej osiągnąć podczas floatingu (Budzynski, 1983; Taylor, 1983). 

Wyostrzenie zmysłów

Badania dowodzą, że odpoczynek w kapsule folatingowej wyostrza zmysły: wzroku, dotyku, wrażliwości na dźwięki i smaki. Poprawia także pamięć i zdolność uczenia się (Hutchison, 2003).

Wizualizacje i procesy samoregulacyjne

Kapsuła floatingowa to miejsce, które ułatwia procesy samoregulacji. Odizolowanie od bodźców zewnętrznych pozwala na efektywniejsze wizualizacje, autohipnozę, ćwiczenia autogeniczne. Dzięki sesjom floatingu dają one również szybkie efekty (Hutchison, 2003).

Szybsze uczenie się, większa kreatywność

Sesje floatingu poprawiają zdolności zapamiętywania faktów, poziom rozumienia i kreatywnego zastosowania wiedzy. Im wyższy poziom nauki, tym lepsze efekty przynoszą seanse w kapsule floatungowej (Taylor, 1983).

Walka z nałogami

Badania potwierdzają, że zastosowanie podczas floatingu nagrań zawierających sugestiami dotyczącymi walki z nałogami, zwiększa ich skuteczność o 40%. (Suedfeld, 1983). 

Walka z depresją

Depresja to choroba, w której występuje podwyższony poziom kortyzolu i kortykotropiny. Sesje floatingu obniżają ich poziom w organizmie już po 5 dniach terapii relaksacyjnej (Turner, 1983). Osoby chore na depresję dzięki sesjom floatingu mają lepszy nastrój, lepiej śpią, mają większą ochotę na seks. Wzrasta u nich także poziom optymizmu (Hutchison, 2003). 

 

Literatura

M. Hutchison, The book of floating: exploring the private sea, Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003.
John Cunningham Lilly, The Deep Self, Warner Books, 1977.
John Cunningham Lilly, Tanks for the Memories: Floatation Tank Talks. Gateways Books Tapes, 1972.
I. Wickramseker, Sensory Restriction and Self-Hypnosis as Potentiators of Self-regulation, Colorado 1983.
T.E. Taylor, Learning Studies for Higher Cognitive Levels in a Short-term Sensory Isolation Environment, Colorado 1983.
Balden Jacobs, Allen Jacobs, Greg Jacobs, REST in a Hospital – Based Stress Management Program, Colorado 1983.
J.W. Turner, Hormones and REST: A Controlled Study of REST – Assisted Relaxation, Colorado 1983.
P. Suedfeld, REST: Technique, Treatment, Transcendence, Colorado 1983.
J.B. Levine, The Narcotic Antagonist Naloxone Enhances Clinical Pain, 1978.
T. Budzyński, A Brain Lateralization Model for REST, Colorado 1983.
R.Borrie, T. Russell, Floation REST Therapy Results in Pain Relief and Relaxation for Fibromyalgia Patients;
Restricted environmental stimulation, New York: Springer, 1990.
Sven-Åke Bood, Bending and Mending the Neurosignature: Frameworks of influence by floatation-REST, Karlstad University, 2007.
Zdzisław Sybilski, Dezaktywizacja i aktywizacja emocji w psychoterapii, , Druk_Intro S.A, Inowrocław 2007.
Anette Kjellgren, The experience of floatation REST (restricted Environmental stimulation technique), subjective stress and pain. Goteborg: University Sweden, 2003.